Potas dla teściowej.

Pacjent wykupujący dla siebie lek Espiro 25 mg (Eplerenonum), prosi Cię o preparat z potasem. Mówi, że teściowa doradziła mu, aby przy leku moczopędnym koniecznie brał potas. Jak postępujesz? 

Tłumaczysz pacjentowi, że osoby przyjmujące eplerenon, zawarty w Espiro, nie powinny przyjmować potasu. Jest to bowiem lek moczopędny oszczędzający potas i jego częstym działaniem niepożądanym jest podwyższenie poziomu tego pierwiastka we krwi. Wyjaśniasz, że dokładając sobie jeszcze suplement z chlorkiem potasu bardzo łatwo może dojść do hiperkalemii (stężenie potasu powyżej normy), czyli pacjent może czuć się osłabiony, mieć trudności z wchodzeniem po schodach lub wstawaniem z pozycji siedzącej oraz może mieć wolne tętno (bradykardia).

W skrajnych przypadkach, zwłaszcza gdy stężenie potasu we krwi szybko rośnie, może dojść do zatrzymania pracy serca i nagłego zgonu.

Mówisz, że przyjmując ten lek powinien regularnie sprawdzać stężenie elektrolitów we krwi.

Aby nie doszło do rodzinnej dramy tłumaczysz, że teściowa najprawdopodobniej nie miała złych intencji ; ). Być może doradziła potas, ponieważ sama przyjmowała lek moczopędny przy którym rzeczywiście należy suplementować potas (np. furosemid)